Mysterious Wings
Μέσα από ένα πυκνό νέφος ανυπολόγιστων πιθανοτήτων, αμέτρητων δυνατοτήτων και ακατανόητων διεργασιών, ασαφών θέσεων στο χώρο, κύκλων επαναλαμβανόμενων σε αόρατες τροχιές και εξωπραγματικές περιστροφές στον χρόνο, αόριστες αριθμητικές ακολουθίες και δακτυλίους από αφηρημένες έννοιες, προσθέσεις σε δυνάμεις κάμψης, στρεβλώσεις από χιασμούς, πολλαπλασιασμούς, ευθειασμούς από αφαιρετικές διαδικασίες, μειώσεις και αρνητικές πιέσεις, συντήξεις, αποστάξεις, εναλλαγές στις εκφράσεις, εκλυόμενα ηλεκτρικά φορτία, μαγνητικά πεδία με παλλόμενες ροές πάνω σ’ανεξερεύνητες στιβάδες, φορτίσεις κι εκφορτίσεις, αλχημικές ενώσεις, ενεργειακές διακυμάνσεις, επιταχύνσεις και ανυψώσεις, παράγωγα σε διεγέρσεις, συχνότητες σε διαρκείς εξουδετερώσεις, ουδέτερες συμπεριφορές με εναλλαγές στις πολώσεις, μετατροπές, κυματομορφές που αλλάζουν άξονες, γυρίζουν άνθρακες, τραβάνε σύμβολα και πρίσματα, ενώνουν φάσματα, αντανακλούν, παράγουν διεμπλοκές χρωματιστές, διαθλάσεις συμπαντικές, συντονισμούς και συμφωνίες, ηχογόνες παραφωνίες, εισερχόμενες ακτινοβολίες, παραμορφώσεις κι ανησυχίες, διαταραχές, ανωμαλίες, ανταρσίες μ’επιπλοκές, προγραμματισμένες αποπτώσεις και πληγές, ρυθμιζόμενα βαθιά τραύματα, συρρικνώσεις, αποδομήσεις, αναθυμιάσεις, φλεγμονές, νεκρώσεις, νέες συνθέσεις με αντίστροφους κύκλους ανάπτυξης, αντανακλαστικές, ακούσιες, διαισθητικές, αυθόρμητες εξώεργες και μη αυθόρμητες ενδόεργες αντιδράσεις, προσπελάσεις, προεκτάσεις κι εισβολές σε φράγματα δυναμικού, σχάσεις ληθαργικού περιεχομένου, θερμοδυναμικές αταξίες, εντροπίες, αποδιοργανώσεις, κολλώδεις ομογενοποιήσεις των πάντων, μαζικές ενεργειακές καταρρεύσεις, οριακές φθορές, φαινομενικές παύσεις της ζωής και ακυρώσεις της ελπίδας, εμβόλιμες κι αγωνιώδεις εισαγωγές των παραμέτρων της λογικής και της αλήθειας, ξαφνικές ηλεκτρομαγνητικές αλληλεπιδράσεις λόγω ισχυρών ενεργειακών εκπτώσεων που προκαλούν μαζική παραγωγή φωτονίων, στο τέλος της δοκιμασίας ένα κουκούλι από φως θ’αρχίσει σιγά-σιγά να δημιουργείται σαν ανατέλλων ήλιος που αχνοφαίνει, που ξεπροβάλλει δειλά σαν το κεφάλι της χελώνας στον ορίζοντα των γεγονότων της ειμαρμένης.
Ένας αστρικός θώκος, θύλακας από λαμπερό μετάξι, μια ιριδίζουσα μαθηματική μήτρα δεδομένων με τάξη, όπου εκεί μεθοδικά της φύσης η αρχέτυπος αναρχία, θα μεταμορφώνεται φυσιολογικά από την ενσωματωμένη μαγεία, τους σεισμούς, τους ρυθμούς, τους παλμούς, τους κριγμούς, τους τριγμούς, τις εκρήξεις, τις υψηλές θερμοκρασίες και τις τεκτονικές αλλαγές, σ’εξισώσεις άλυτες κι αμέτρητες συνεπαγωγές, οι οποίες με τη σειρά τους θα οδηγήσουν μ’ακρίβεια χειρουργική, το όλο φαινόμενο της πεταλούδας σ’αιώνια επιτυχία, ευρυθμία, ευδαιμονία και σε μια απίστευτη ουράνια νίκη. Σε δύο νέα ισχυρά φτερά, θαύματα αεροδυναμικά, αυτά της ομορφιάς του σώματος και της αέρινης ψυχής, που αν τα ενώσω τώρα με τις τέσσερις αρχικές έννοιες και τις μεταξύ των διεμπλοκές (ζωή κι ελπίδα, λογική κι αλήθεια), τότε παίρνω ως τελικό αποτέλεσμα της άθροισης, τον μαγικό αριθμό οχτώ.
Just Breath
Το οξυγόνο (αγγλικά: oxygen) είναι το χημικό στοιχείο με χημικό σύμβολο O, ατομικό αριθμό 8 κι οχτώ ηλεκτρόνια. Είναι ένα μέλος των χαλκογόνων. Είναι, ακόμη, ένα πολύ δραστικό αμέταλλο χημικό στοιχείο και ένα οξειδωτικό μέσο που γρήγορα σχηματίζει χημικές ενώσεις, συγκεκριμένα οξείδια, με τα περισσότερα άλλα χημικά στοιχεία. Κατά μάζα, το οξυγόνο είναι το 3ο σε αφθονία χημικό στοιχείο στο σύμπαν, δηλαδή αμέσως μετά το υδρογόνο και το ήλιο.
Πολλές μεγάλες κατηγορίες οργανικών μορίων σε ζωντανούς οργανισμούς, όπως πρωτεΐνες, νουκλεϊκά οξέα, υδατάνθρακες και λίπη, περιέχουν οξυγόνο, όπως επίσης συμβαίνει και με μεγάλης σημασίας ανόργανες ενώσεις (όπως για παράδειγμα το φωσφορικό οξύ) που αποτελούν συστατικά ζωικών εξωσκελετών, δοντιών και οστών. Άλλωστε, το μεγαλύτερο ποσοστό της μάζας των ζωντανών οργανισμών αποτελείται από οξυγόνο, ως κύριο μέρος της μάζας του νερού, που περιέχουν ως κυριότερο συστατικό τους οι μορφές ζωής. Για παράδειγμα, το ανθρώπινο σώμα αποτελείται κατά τα 2/3 της μάζας του από οξυγόνο. Το στοιχειακό οξυγόνο στη Γη παράγεται από κυανοβακτήρια, φύκη και φυτά, και χρησιμοποιείται από όλη τη σύνθετη ζωή του πλανήτη για την κυτταρική αναπνοή.
Το οξυγόνο αποτελεί σημαντικό τμήμα της ατμόσφαιρας της Γης και είναι απαραίτητο για τη διατήρηση του μεγαλύτερου μέρους της γήινης ζωής, καθώς χρησιμοποιείται από την αναπνοή. Ωστόσο, είναι πολύ δραστικό χημικά για να παραμείνει ως ελεύθερο στοιχείο στην ατμόσφαιρα του πλανήτη μας χωρίς τη συνεχή αναπλήρωσή του από τη φωτοσυνθετική δραστηριότητα ζωντανών οργανισμών (συγκεκριμένα των φυτών), που χρησιμοποιούν την ενέργεια του ηλιακού φωτός για να παράγουν στοιχειακό υγρό από το νερό.
Το οξυγόνο είναι το πιο άφθονο κατά μάζα χημικό στοιχείο στη βιόσφαιρα, στην ατμόσφαιρα, στην υδρόσφαιρα και στη λιθόσφαιρα της Γης. Είναι, ακόμη, το 3ο πιο άφθονο χημικό στοιχείο στο Σύμπαν, μετά από το υδρογόνο (H) και το ήλιο (He). Περίπου το 0,9% της μάζας του Ήλιου είναι οξυγόνο. Το οξυγόνο αποτελεί το 49,2% κατά μάζα του φλοιού της Γης και κύριο ποσοστό κατά μάζα (88,8%) των ωκεανών του πλανήτη μας. Το οξυγόνο είναι το δεύτερο πιο άφθονο αέριο της ατμόσφαιρας της Γης, καταλαμβάνοντας το 20,8% κατ’ όγκο και το 23,1% κατά μάζα, 1015 τόνοι οξυγόνου συνολικά. Η Γη είναι ασυνήθιστη ανάμεσα στους υπόλοιπους πλανήτες του ηλιακού συστήματος έχοντας μια τόσο μεγάλη συγκέντρωση οξυγόνου κατ’ όγκο. Η Αφροδίτη έχει πολύ μικρότερη συγκέντρωση οξυγόνου.
Η ασυνήθιστα υψηλή συγκέντρωση αερίου οξυγόνου στη Γη είναι το αποτέλεσμα του κύκλου του οξυγόνου. Αυτός ο βιογεωχημικός κύκλος περιγράφει την κίνηση του οξυγόνου διαμέσου και μεταξύ των τριών (3) κύριων δεξαμενών οξυγόνου στη Γη, δηλαδή της ατμόσφαιρας, της βιόσφαιρας και της λιθόσφαιρας. Ο κύριος παράγοντας καθοδήγησης του οξυγόνου στη Γη είναι η φωτοσύνθεση, που είναι υπεύθυνη για τη σύνθεση της σύγχρονης ατμόσφαιρας του πλανήτη. Η φωτοσύνθεση απελευθερώνει οξυγόνο στην ατμόσφαιρα, ενώ η αναπνοή και η διάσπαση αφαιρούν οξυγόνο από την ατμόσφαιρα. Στη σημερινή ισορροπία, η ετήσια παραγωγή και η κατανάλωση οξυγόνου έχουν τον ίδιο ρυθμό, που αντιστοιχεί στο 1/2000 του συνολικού οξυγόνου της ατμόσφαιρας. Το οξυγόνο είναι ένα από τα 27 απαραίτητα χημικά στοιχεία για τη ζωή. Μαζί με τον άνθρακα, το υδρογόνο και το άζωτο αποτελούν, σε ποσοστό, το 96% (κατά βάρος) των ζωντανών οργανισμών. Το διοξείδιο του άνθρακα σε συνδυασμό με το νερό και ενέργεια από το (ηλιακό) φως παράγουν οξυγόνο και γλυκόζη. Αυτή η βιολογική λειτουργία ονομάζεται φωτοσύνθεση και είναι η βασική διαδικασία στην ανακύκλωση του οξυγόνου στην Φύση.
Το οξυγόνο είναι επίσης παρόν στο νερό, ουσία απαραίτητη για όλες τις μορφές ζωής. Οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί χρησιμοποιούν το οξυγόνο της ατμόσφαιρας για να επιτελέσουν την λειτουργία της κυτταρικής αναπνοής, χάρη στην οποία οι οργανισμοί παίρνουν ενέργεια διασπώντας τις τροφές.
