The Question Phenomenon

The Question Phenomenon Βαρύς κι ασήκωτος σαν αρχαία σφαίρα από μολύβι! Ω ναι, σας βλέπω καλά αγαπητέ. Βουλιάζετε πάνω σε έναν καναπέ. Ναι. Ξέπνοος, κάθιδρος και κολλημένος πάνω σ’ένα του μαξιλάρι. Αυτό αντικρίζω. Το ίδιο ακριβώς βαρύ θέαμα. Ξανά και ξανά. Η ζωή ενός κοσμοκαλόγερου. Ένα σβήσιμο και μια επαναφορά. Μια διαδοχή που επαναλαμβάνεται και επαναλαμβάνεται χωρίς φορά, φθορά και φρένα. Ολοένα να γυρίζει γύρω σας κι εσείς να χάνεστε σε μια αδράνεια πάνω καρφωμένος σκέτη παράνοια. Η απώλεια των αισθήσεων είναι κατιτίς το φοβερό. Το ξέρω. Είναι ένα γεγονός παρασυμπαθητικά οδυνηρό, που σε κάνει το δόλιο ευθύς αμέσως ζουμερό και άρρωστο, χωρίς καμία εσωτερική συνοχή και βούληση. Βουλιάζετε αγαπητέ κοσμοκαλόγερε, και όσο αντιστέκεστε, όσο το προσπαθείτε με σπασμωδικές κινήσεις, όσο περισσότερο το παλεύετε συμπαθητικά για ν’ανεβείτε, τόσο περισσότερο η αγωνία σας αντιδραστικά λέει τότε κατεβείτε, με αποτέλεσμα να πνίγεστε σε μια βιοχημική έξαρση ορμονών και μια ανταρσία νευρικών ερεθισμάτων. Όμως, για να μπορέσεις τελικά να επιπλεύσεις, να ισορροπήσεις σ’αυτή τη διαμόρφωση, ξέρεις απ’όταν μάθαινες μικρός κολύμπι πως πρέπει να αφεθείς. Έτσι δεν σας λέγανε άλλωστε οι γονείς; Χαλάρωσε, ηρέμησε, άσε το σώμα σου ελεύθερο, μη χτυπιέσαι να κρατηθείς στην επιφάνεια, άσε την επιφάνεια να κάνει αυτό που ξέρει, γι’αυτό και λέγεται επιφάνεια, αλλιώς θα λεγόταν τού άπατου πάτου η αφάνεια. Άσε λοιπόν τη φύση να κάνει τη δουλειά της όπως ξέρει εκείνη καλύτερα και μην μπαίνεις απρόσκλητος στα χωράφια της, μην γίνεσαι ενοχλητικός και μπερδεύεσαι στα ποδάρια της, μην ανακατεύεσαι στο έργο της. Το να παρεμβαίνεις σε κάθε της φαινόμενο δεν σε κάνει εξυπνότερο, του εναντίον, σε κάνει εμπλεκόμενο με το άγνωστο. Καρφίτσα απάνω του. Αντίδραση αυτοξειδοαναγωγής, όπου το οξειδούμενο και το αναγόμενο είναι το ίδιο στοιχείο, το χάος, το μυστήριο. Δεν χρειάζεται εν τέλει κόπος, αλλά τρόπος. Κι αυτό γιατί η επιφάνεια έχει τη φυσική ιδιότητα να χειρίζεται οτιδήποτε βρεθεί στο επίπεδό της με τον ίδιο πάντα τρόπο. Αυτόν τού να μένει εκεί, ουδέτερη, σαν το χέρι κάτω από την πλάτη, χωρίς την παραμικρή περιττή κίνηση, απλά με την άνωση να σε κρατάει ευθύ για να μη σου συμβεί η οποιαδήποτε στραβή. Για θυμηθείτε τον εαυτό σας κάποτε στη θάλασσα. Για θυμηθείτε που ανάσκελα κοιτάγατε τον ουρανό κατάματα και φανταζόσασταν με τα πόδια τεντωμένα και τα χέρια στα πλάγια ότι πετάγατε με ένα αεροπλάνο. Κι αναρωτιέμαι, μπορεί αυτό το παράδειγμα τώρα να χρησιμοποιηθεί για κάτι τόσο ιδιαίτερο όσο το δικό σας φαινόμενο; Όχι, όχι. Δεν μπορεί προς το παρόν ετούτο μου το παράδειγμα να γίνει το σωσίβιο, το αντίβαρο ή της ψυχής σας το παυσίπονο. Γιατί άλλο το ‘πνίξιμο’ τότε που μαθαίνατε κολύμπι κι άλλο το ‘πνίξιμο’ τώρα που έχετε γίνει ένα ανθρώπινο βαρίδι. Το μέταλλο εκ φύσεως ήταν, είναι και θα είναι πάντα βαρύτερο από κάθε όνειρο θερινής νυκτός. Αυτό είναι αλήθεια. Συνεπώς, γίνεται να πνίγεσαι και να μην αντιδράσεις; Δεν γίνεται. Λογικά, κάτι θα πράξεις αντανακλαστικά. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι τί. Αυτό το φαινόμενο που προκαλεί η ερώτηση, είναι το ίδιο που κρύβει στο τέλος και την απάντηση. Ας πάμε το λοιπόν πίσω, στην αρχή και να θυμηθείτε πώς ξεκινήσατε. Μα φυσικά απ’την αγάπη. Όχι βέβαια την αγάπη σας για την πτήση αυτή καθεαυτή ως φυσικό φαινόμενο, γιατί αν ήταν έτσι θα είχατε γίνει παρατηρητής / φυσιοδίφης για να συνεισφέρετε με την ενδελεχή παρακολούθηση τής πτητικής συμπεριφοράς των πτηνών έναν ακόμη σημαντικό θεμελιώδη λίθο στο οικοδόμημα των φυσικών επιστημών, όπως ο Δαρβίνος ή ο Κάρολος Λινναίος, αλλά για τη μηχανή, και πιο συγκεκριμένα για τον εξεζητημένο Προμηθέα! Ένα φανταστικό δημιούργημα που, αν και μικρό, προσέξτε, επαναλαμβάνω, αν και μικρό, κρύβει τεράστια δύναμη μέσα από την απόλυτη υπεροχή που του προσφέρουν τα δυο του φτερά, η κοφτερή λογική και η τρομερή βαρύτητα. Μεταξύ μας, βρίσκεστε εδώ γιατί αγαπήσατε το άπιαστο. Το μαχητικό, το αεροδυναμικό, το ευέλικτο και το άκρως επιταχυνόμενο. Κι επειδή το ανθρώπινο σώμα δεν έχει κατασκευαστεί, αλλά ούτε και μπορεί ν’ακολουθήσει την φρενήρη ταχύτητα και την ανάλογη αυτής βαρύτητα που φέρνει η συνεχής υπερπροσπάθεια, πρέπει με κάποιο τρόπο στο αναμεταξύ να προσαρμοστεί στο ν’αντέχει όσο περισσότερο γίνεται την ισχυρή πίεση που ασκεί η φόρτισή της. Ωστόσο, αν και η προσαρμογή θεωρείται κατά κανόνα απαραίτητη για την επιβίωση και τη διαιώνιση, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και αβλαβής, ειδικά μάλιστα όταν οι εκάστοτε συνθήκες προσαρμογής θεωρούνται εκ φύσεως ακραίες. Δράση – αντίδραση, με υπογραφή Sir Isaac Newton. Δυστυχώς, όσο παράξενο ή αποκαρδιωτικό κι αν σας ακούγεται, σε αυτό το σημείο που βρίσκεστε, το μόνο συμβατό με σας και την κατάστασή σας είναι μονάχα το μέταλλο. Ναι, σ’αυτό καταλήγω και τίποτε άλλο. Η βαριά κι ασήκωτη Νευτώνεια αντίδρασή του, η μεταλλική ηχώ του, το σκληρό και άκαμπτο νευρωνικό κύκλωμα αντήχησής του. Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να σας ταιριάζει. Έχετε γίνει ένα πια με τη δομή του. Εκεί είστε διαρκώς. Εκεί μέσα γυρίζετε συνεχώς. Ασχέτως αν κάποτε σάς γοήτευε ο απέραντος ουρανός. Εκεί. Ψάχνοντας διακαώς παρηγοριά και συνάμα γιατρειά στην ακαταστασία. Στου Ηφαίστου τη φωτιά και τα υπόγεια σιδηρουργία. Γιατί την αλήθεια εκεί υπάρχετε ατομικά. Εκεί ανήκετε μοριακά κι από κει ορίζεστε υπαρξιακά. Από μια ασφυκτική φυλακή φτιαγμένη για την ακρίβεια από μια γερή σφυριά. Παγιδευμένος σε λαμαρίνες και σίδερα, σε χτυπήματα και φορτία, σε μια εκκωφαντική ολούθε φασαρία και μια θερμοδυναμική του νου εντροπία. Σ’ένα μαγνητικό μπουντρούμι που δεν μπορείτε να εκτιναχτείτε όσο κι αν το προσπαθείτε. Σ’έναν νοητό εξομοιωτή που αντί να σας βοηθάει και να σας ανεβάζει, σαν τύραννος σας χτυπάει, σας κλωτσάει, σας ποδοπατάει και σας πετάει σαν τσαλακωμένο χαλκό όλο και πιο κάτω. Για μισό λεπτό! Με παρακολουθείτε τί λέω ή μόνος μου μιλάω; Μόλις είπα νοητό εξομοιωτή. Μόλις έκανα -αν καταλάβατε- τη μετατροπή από metal σε mental. Έβαλα το ν, το νοητό στο αισθητό. Όλο αυτό τον καιρό είναι εδώ. Το νοητό, εννοώ. Metal και mental, το ίδιο και το αυτό. Για σκεφτείτε το. Η βαρύτητα δεν είναι μόνο μεταλλική, αλλά και αντανακλαστικά νοητή, ήτοι εγκεφαλική, νευρωνική, ηλεκτρομαγνητική. Δύναμη που σε αντίθεση με τη βαρύτητα μπορεί να προκαλέσει φαινόμενα έλξης αλλά και άπωσης (offset), αποδέσμευσης. Βλέπετε, η συμπαγής ανάμνησή της είναι που την κάνει στο χρόνο ανυπόφορη, μιας και η βαρύτητα κυριαρχεί μόνο όταν έχουμε ύλη σε μια οργανωμένη δομή – όπως για παράδειγμα το ανθρώπινο σώμα. Επομένως, αυτό που χρειάζεστε είναι να παρέμβετε δραστικά στο πρόγραμμα τού εξομοιωτή. Να βάλετε, δηλαδή, συνειδητά μες τη ζωή τον παράγοντα “Λευκό” που ξέρει πότε και πόσο να έλκει, όπως επίσης πότε και πόσο ν’απωθεί (equilibrium ). Όπως πολλά άλλα κύτταρα στο σώμα μας, τα νευρωνικά κύτταρα έχουν την τάση να διατηρούν την ομοιόστασή τους. Η πυροδότηση δυναμικού δράσης είναι η πιο σημαντική λειτουργία που πρέπει να διατηρηθεί στους εγκεφαλικούς νευρώνες, καθώς είναι τα στοιχεία των νευρωνικών δικτύων. Εάν ένα στοιχείο πυροδοτεί δυναμικά δράσης με ασυνήθιστα υψηλό ρυθμό, ολόκληρο το δίκτυο θα μπορούσε να γίνει επιληπτικό. Ως εκ τούτου, οι νευρώνες του εγκεφάλου προσαρμόζουν την εγγενή διεγερσιμότητα της μεμβράνης τους για να διατηρήσουν τον ρυθμό πυροδότησης εντός του δικού τους βέλτιστου λειτουργικού εύρους. Όταν ένας νευρώνας λαμβάνει μια τεράστια εισαγόμενη δύναμη (input), θα μειώσει τη διεγερσιμότητα της μεμβράνης για να αποτρέψει την υπέρβαση. Όταν στερείται ερεθίσματος, η μεμβράνη γίνεται πιο διεγερτική για να αποφευχθεί η πλήρης ηρεμία. Η ομοιοστατική ρύθμιση της εγγενούς διεγερσιμότητας παρέχει σταθερότητα στο νευρωνικό δίκτυο απέναντι σε δυναμικές και πλαστικές συναπτικές εισόδους. Ναι. Αυτή είναι η απάντηση που κρύβεται στο φαινόμενο ερώτηση. Η ανάκληση! Η επαναφορά μιας ανάμνησης στη μνήμη, (πληροφορική) η ανάγνωση δεδομένων από μνήμη, η νοητική εμπειρία τού να θυμάσαι καλά τη δύναμη που κρύβει μέσα της η ίδια σου η φύση. Θυμήσου, θυμήσου, θυμήσου… Tο Λευκό! (βλ. White Angels και αγαπάτε αλλήλους) Παρατηρήσετε αυτή τη Λευκή ισορροπία στη σκέψη (sense of coherence). Κάντε το και θα δείτε ότι τη λίστα από Ν δεν σας την έβαλα κάτω από αυτό που γράφω τώρα, αλλά πάνω από αυτό. Αν σας την έβαζα από κάτω, θα έπρεπε να κατεβείτε ή να βουτήξετε σε αυτή, καλή ώρα όπως στα Θεοφάνια για να βρείτε το Ν που σας ταιριάζει ή του Σωτήρα το σταυρό και τη Νίκη. Το Ν συμβολίζει ένα Railroad Switch όπως έχω είδη αναφέρει. Το Ν είναι επίσης και το Νέο ξεκίνημα (… “See, mother, I make all things New” – Passion of Christ) ή το New program στον εξομοιωτή. Τώρα όμως που είναι εσκεμμένα τοποθετημένη η λίστα από πάνω, θα ανεβείτε για να βρείτε το Ν που σας ταιριάζει. Κι επειδή δεν θέλω να σας ταλαιπωρώ, την έφτιαξα έτσι ώστε το κατάλληλο να βρίσκεται στον πάτο. Φανταστείτε να ήταν ανάποδα όπως είπα τα πράγματα και να χρειαζόταν να πάτε τέρμα κάτω για να πιάσετε αυτό που αναζητάτε. Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω στην κατάστασή σας. Και για να έχουμε καλό ρώτημα, τί βρίσκεται στον πάτο ακριβώς από πάνω σας; Α, ο Ναβουχοδονόσορ! Για τα πρακτικά, στην εισαγωγή με τίτλο Archangel είπα τα εξής: Κι εσείς κάπου εκεί, μόνος, χωρίς κράνος, οξυγόνο και στολή αντιG, καταπλακωμένος από τόννους σύγχυσης, αγωνίας, απελπισίας, απόγνωσης κι οδυνηρής νευρωνικής ασφυξίας να περιμένετε και να περιμένετε ένα χέρι τώρα βοηθείας. Τον Ναβουχοδονόσορ ή Νεμπ, αν θυμάστε το σκάφος τού Μορφέα απ’την ταινία Matrix, να έρθει για να σας πάρει μέσα απ’αυτό το μακελειό, να σας λυτρώσει απ’αυτόν τον τρόμο, βασικά απ’τον άλλο μου, τον μαύρο εαυτό. Των Ταρτάρων και του αιώνιου σκότους Αρχάγγελο. Ναβουχοδονόσορ. Στα αγγλικά, Nebuchadnezzar. Αν προσέξετε τη λεπτομέρεια στο όνομα, είτε αυτό είναι γραμμένο στα Ελληνικά, είτε πάλι στα Αγγλικά, θα δείτε ότι και στις δύο περιπτώσεις σχηματίζεται από τον ίδιο αριθμό γραμμάτων, 14 στο σύνολο. Το N στο αγγλικό αλφάβητο είναι το 14ο γράμμα. Πραγματικά, αριθμοί και γράμματα μαζί ένας ολόκληρος σιδηρόδρομος με το Ghan (Afghan Express) να ταξιδεύει και να σφυρίζει… Metal. Κι ακριβώς από πάνω σας, έχω τους θρυλικούς Κρεμαστούς Κήπους της Βαβυλώνας που έφτιαξε ο γιος και διάδοχος του Ναβοπολάσαρ, ιδρυτής τής νεοβαβυλωνιακής αυτοκρατορίας, ο βασιλιάς [Ν]αβουχοδονόσορ / Nebuchadnezzar, που για την ιστορία αυτοαποκαλούνταν «μέγας αναστηλωτής και κτίτορας ιερών τόπων». Απλώστε το νου σας για να τους πιάσετε. Me[N]tal… ελεύθερος για απογείωση!!