Μέσα στο γενικό κλίμα αναταραχής, αμφισβήτησης, απογοήτευσης, ανταρσίας κι ανατροπής που αναπτύσσεται στην ιστορία του Προμηθέα, η ελπίδα και η ζωή αποτελούν σε συνδυασμό με τη λογική και την αλήθεια , τις μεγάλες πρωταγωνίστριες που, αν και αθέατες, αόριστες κι αφηρημένες, η αρχέτυπος ύπαρξή τους δεν μπορεί να διαγραφεί, αλλά παραμένει και με κάθε τρόπο επιμένει μέσα από μορφές έκφρασης όπως η ποίηση, η λογοτεχνία, η ζωγραφική, ο κινηματογράφος, η μουσική και η τεχνολογία.
Η άποψή μου ως σκεπτόμενος άνθρωπος και όχι ως κάποιος ειδήμων, αλλά και η στάση μου γενικότερα, είναι αυτή της διαρκούς στήριξής τους.
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι κατά τη δική μου αντίληψη, κρίση, παράγωγο των τεσσάρων αυτών πυλώνων. Κάθε μορφή κατάργησης ή ακύρωσης μιας ή περισσοτέρων από τις παραπάνω αξίες που εκφράζουν για μένα την ιδέα του αγαθού, αποτελεί μηχανισμό αντίθετο κι ασύμβατο με το κτιστό.
Η ζωή είναι ως γνωστόν μετρημένη, πεπερασμένη. Η ελπίδα μέσα της, αμίλητη και όπως πάντα τελευταία. Η λογική, ποσότητα μεν αμελητέα, αλλά πολύ ακριβή, και η αλήθεια τέλος, μια δυσεύρετη αξία.
Με αυτά κατά νου, νιώσε αν μπορείς για μια στιγμή στη μέρα τα όρια, μείνε σιωπηλός και ταπεινός μέσα τους, και ζήσε αυτή την εμπειρία πραγματικά μικρός κι αφανής. Κάνε το αν μπορείς. Και τότε θα καταλάβεις πώς η ζωή, η ελπίδα, η λογική και η αλήθεια, με τα ιδιαίτερα λαμπαδηφόρα τους γνωρίσματα, σου προσφέρουν απλόχερα ένα πέλαγο από φως, τόσο λαμπερό, ακέραιο και καθάριο, όσο και η διάφανη, αρμονική και συμπαγής γαλήνη της ευτυχίας. Αυτές οι τέσσερις αφηρημένες έννοιες στο σύνολό τους, οδηγούν ή εμπνέουν προς την επίτευξη ενός σκοπού ή ενός υψηλού στόχου.
